کتاب بازان

ان الحسین مصباح الهدی و السفینه النجاة

تولید ملی حمایت از کار و سرمایه ایرانی

نویسندگان

۱ مطلب در اسفند ۱۳۹۳ ثبت شده است

بسم الله الرحمن الرحیم

نام کتاب: حماسه حسینی؛ جلد دوم؛ یادداشت ها

نویسنده: شهید مرتضی مطهری

ناشر: انتشارات صدرا

قیمت کتاب به چاپ 64 ام در اسفند 1392: 7500 تومان؛ 308 صفحه، قطع وزیری


درباره جلد دوم حماسه حسینی باید از یک زاویه خاص سخن گفت. این کتاب یادداشت های استاد مطهری درباره قیام امام حسین (ع) و عاشورا است. لطفا دقت کنید؛ یادداشت ها، و نه یک کتاب تألیفی. ناشر، این یادداشت ها را جمع آوری کرده و در قالب یک کتاب تحت عنوان «حماسه حسینی؛ جلد دوم؛ یادداشت ها» چاپ کرده است. این یادداشت ها عمدتاً مواد خامِ (حاصل از مطالعات و پژوهش های شهید مطهری) سخنرانی های شهید مطهری در باب قیام امام حسین (ع) و عاشورا هستند که بعضی یا همه این سخنرانی ها در جلد اول کتاب حماسه حسینی آمده اند. خواننده منصف و آگاه اگر جلد اول کتاب حماسه حسینی را مطالعه کند، قطعا ارزش والای این کتاب را تصدیق خواهد کرد. نکته ای را که با ذکر این مقدمات می خواهم بیان کنم، با یک سؤال مطرح می کنم. چرا سخنرانی هایی که ذکرشان رفت، این قدر پرمغز و مفید هستند؟ قطعاً یکی از دلایل اهمیت آن سخنرانی ها این مطالعات دقیق و عمیق پیرامون موضوع سخنرانی است که نتیجه بعضی یا تمام این مطالعات در این کتاب به صورت «یادداشت ها» گردآوری شده است. حرف بنده این است که شهید مطهری برای آن سخنرانی ها این همه مطالعه و پژوهش کرده اند و وقتی نتیجه آن پژوهش ها با سخنوری هنرمندانه استاد تلفیق می شود؛ نتیجه می شود  کتاب بسیار ارزشمندِ، جلد اول حماسه حسینی، که عزیزی می گفت هر وقت می خواهم کتاب را بخوانم ابتدا کتاب را می بوسم. و اینچنین است که رهبر انقلاب، حضرت امام خامنه ای درباره آثار شهید مطهری می فرماید:

من یک وقت به دوستان طلبه می‌گفتم: اگر کسی فقط آثار ایشان را از اول تا آخر با دقت بخواند، کافی است که او را به یک سطح راقی از معارف عمیق اسلامی برساند.

کتاب هشت فصل دارد که عمدتاً یادداشت هایی برای سخنرانی های جلد اول هستند. در فصل آخر شهید مطهری نقدی خواندنی بر کتاب «حسین وارث آدم» از دکتر شریعتی دارد که خواندنش را توصیه می کنم. استاد مطهری همچنین از کتاب «بررسی تاریخ عاشورا» از دکتر محمد ابراهیم آیتی نیز به نیکی یاد می کند. و دیگر اینکه هم در این جلد و هم در جلد اول شهید مطهری تحریفاتی که در باب حادثه عاشورا اتفاق افتاده است را به صورت تحلیلی بررسی می کند و مصادیقی هم ذکر می کند، که بعضی از این مصادیق متأسفانه هنوز هم در جاهایی شنیده می شوند. مثلاً به این موارد نگاه کنید: آمدن حضرت زینب(س) بر بالین امام حسین(ع) قبل از شهادت و یا عبور کاروان اسرا از کربلا در روز اربعین. نام این چند کتاب که منبع برخی تحریفات هستند هم بدانیم بد نیست: روضه الشهدا از ملاحسین کاشفی، کتاب اسرار الشهاده و کتاب محرق القلوب.

بخش هایی از متن کتاب:

صفحه 192:

«پس دو کار بر سرش آوردیم. اول آن را از مکتب بودن از راه خصوصی کردن- خارج کردیم. دوم اینکه به علاوه آن را به صورت یک مکتب گنهکارسازی درآوردیم و گفتیم هر گناهی بکنیم سینۀ سه ضربه آن را جبران می کند.»

صفحه 193:

«اما اینکه فلسفۀ اقامۀ عزای حسین چیست؟ برای اینکه صحنه ای بالاتر و بهتر از این صحنه در جهان وجود ندارد که اولاً این اندازه درس توحید و ایمان کامل به جهان غیب را بدهد و مظهر نفس مطمئنّه باشد. پس روحش توحید بود.

ثانیاً همۀ تربیتها برای این است که روح بشر در برابر حوادث، شکست ناپذیر شود؛ تنش با شمشیرها قطعه قطعه، ثروتش به باد، فرزندانش کشته، خاندانش اسیر، ولی روحش ثابت و محکم بماند.

ثالثاً چقدر فرق است میان ادعا و عمل. مدعیان آزادی و آزادیخواهی، حقوق بشر، عدالت، [زیادند] اما داستان پادشاه و وزیر و گربۀ تربیت شده است؛ ولی مردان الهی عملاً نشان دادند که اگر یک طرف حق باشد با محرومیتها، به کشته شدن ها، با قطعه قطعه شدن ها، و طرف دیگر مال و ثروت و همه چیز باشد با پامال شدن حق و حقیقت، کدام طرف را می گیرند.

چند چیز که عامل شکست دشمن بود:

الف. پرهیز از جنگ تن به تن.

ب. تیراندازی و سنگ پرانی.

ج. دستور عمر سعد که از جنگ با شخص حسین پرهیز کنند: هذا ابن قتال العرف، و الله نفس ابیه بین جنبیه[1].

د. دستور عمر سعد که مانع سخنرانی او بشوند و نگذارند سخنانش شنیده شود. نه در مقابل شمشیر و بازویش و نه در مقابل منطق و سخنش تاب نمی آوردند. [چقدر شبهات است میان این کار عمر سعد و فرزندان معاصرش که با غول های رسانه ای شان نمی گذارند کلام حق و حقیقت به گوش انسان های آزاده گیتی برسد.]

آنچه  از امام ظهور کرد:

الف. شجاعت بدنی.

ب. قوت قلب و روح.

ج. ایمان به حق و قیامت، که ساعت به ساعت بر بشاشتش افزوده می شد.

د. صبر و تحمل.

ه. رضا و تسلیم.

و. طمأنینه و عدم هیجان روحی و نشنیدن یک سخن [از او] که حاکی ازغضب و خشم و از جا در رفتن باشد.

ز. روح حماسی که چنان خطبه ای انشا کرد.

صفحه 242:

1.«متنبّی» می گوید:

و اذا کانت النفوس کباراً              تعبت فی مرادها الاجسام [2]

به طور کلی روحیه های کوچک چون از خود درد ندارند و هدف ندارند (همۀ دردها و هدفهایشان در خواسته های جسمانی خلاصه می شود) و ایده آل ندارند، تن ها را به زحمت نمی اندازند، به لقمه ای که به دریوزگی تحصیل می کنند قناعت می کنند؛ اما روحیه های بزرگ همیشه تن را به حرکت وامی دارند و در زحمت و بلا قرار می دهند، فرقشان شکافته و سرشان بریده می شود. به همین جهت شهادت برای آن ها افتخار است، که نشانۀ عظمت نفس آنهاست. [در] این گونه اشخاص که روحشان از جسمشان بزرگتر است کار بدن دشوار است. بدن علی اگر می خواهد با روح علی بسازد باید با نان جوین و شب زنده داری ها بسر برد، احیاناً از ناحیه خود علی مجازات ببیند و سر را توی تنور ببرد. تن حسین اگر بخواهد با روح حسین همدم باشد باید آمادۀ تشنگی بی اندازه باشد، آماده زیر سم اسب[رفتن]، آمادۀ زخمهای تیر کالقنفذ باشد.[3]



[1]  [این، فرزند کشندۀ عرب است. به خدا سوگند جان پدرش درمیان دو پهلوی اوست.]

[2][وقتی نفس کسی بلند مرتبه بود تن او در راه مراد آن به زحمت می افتد.]

 

[3] [آورده اند بدن مبارک حضرت از کثرت اصابت تیر مانند قنفذ (خارپشت) می نمود.]

۳ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۶ اسفند ۹۳ ، ۱۲:۵۸
احمد احمدی